مراکز داده

طراحی، تجهیز و بهره‌برداری مرکز داده طبق استانداردهای TIA-942 و ANSI/BICSI-002؛ از برق اضطراری و خنک‌کننده تا اطفای حریق و چاه ارت.

مرکز داده (Datacenter) محل نگهداری سرورها و تجهیزاتی است که دسترسی به داده‌ها و سرویس‌های سازمان را برقرار نگه می‌دارند؛ کوچک‌ترین وقفه در آن یعنی توقف کار کل مجموعه.

ساخت مرکز داده به دو بخش اکتیو (مجازی‌سازی، ذخیره‌سازی، امنیت و سرویس‌ها) و پسیو (سازه، برق، تهویه و کابل‌کشی) تقسیم می‌شود. پاراگ هر دو بخش را از طراحی تا بهره‌برداری اجرا می‌کند؛ مهم‌ترین اجزای بخش پسیو در ادامه آمده است.

یو پی اس و برق اضطراری

کف کاذب مرکز داده

قطعی برق بدون راهکار جایگزین یعنی خاموشی کامل اتاق سرور. با قطع برق، ژنراتور وارد مدار می‌شود و اگر ژنراتور از کار بیفتد، دستگاه‌های UPS تا ۶ ساعت برق مجموعه را تامین می‌کنند.

در جانمایی دیتاسنتر، فضای رک‌ها، ژنراتور و تجهیزات برق اضطراری باید دقیق برآورد شود: فضای اضافه هزینه‌ی تهویه تحمیل می‌کند و فضای کم خطرآفرین است.

سیستم خنک‌کننده (Cooling)

انتخاب سیستم خنک‌کننده به نوع و سطح درجه‌بندی مرکز داده بستگی دارد: گرما باید پیش از پخش‌شدن در فضای اتاق جمع‌آوری و خارج شود.

برای این کار میان رک‌ها خنک‌کننده قرار می‌گیرد و گردش هوای کلی اتاق طوری تنظیم می‌شود که دمای کل فضا ثابت بماند.

کف، سقف و دیوار کاذب

اتاق کنترل NOC مرکز داده

در استاندارد TIA-942 ارتفاع مجاز سقف ۲.۶ متر و ارتفاع کف کاذب ۳۰ سانتی‌متر است؛ استاندارد جدیدتر BICSI 002 این ارتفاع را تا ۵۰ سانتی‌متر افزایش داده است.

کابل‌های شبکه از کف کاذب عبور می‌کنند که تا یک ساعت حرارت حریق را تحمل می‌کند و عایق الکتریسیته است؛ دیوارها بدون پنجره و با پوشش ضدحریق ساخته می‌شوند و درب‌ها ضدحریق هستند.

مانیتورینگ و کنترل تصویری (NOC)

سلامت مرکز داده با ترکیبی از ابزارهای خودکار و دستی به‌طور پیوسته پایش می‌شود تا سرویس‌های کلیدی بدون وقفه اجرا شوند.

کل این فرآیند در اتاق NOC مدیریت می‌شود و پایش سرورها و نظارت محیطی با دوربین مداربسته را در بر می‌گیرد.

سیستم اطفا و اعلان حریق

سیستم اطفای حریق مرکز داده

به دلیل وجود تجهیزات برقی، اطفای حریق با آب و کف در دیتاسنتر ممنوع است؛ به جای آن از سیستم‌های گازی استفاده می‌شود که به تجهیزات آسیب نمی‌زنند و برای انسان بی‌ضررند.

سیستم اتوماتیک پایروژن ایروسل قدرتمندترین گزینه‌ی رایج برای مراکز داده است و سامانه‌های هوشمند اعلان، وقوع حریق را با پیامک به مدیران اطلاع می‌دهند.

چاه ارت

بار اضافی الکتریکی برای تجهیزات مخرب است؛ سیستم ارت با شمش مسی و کابل‌کشی تا چاه مناسب، این بار را به زمین منتقل می‌کند. یک چاه ارت استاندارد این مشخصات را دارد:

  • حفر چاه تا عمق حداقل ۵ متر یا رسیدن به خاک نم‌دار
  • ۴۰ کیلوگرم پودر ذغال‌سنگ به نسبت یک به دو با خاک
  • شمش مسی ۵۰ در ۵۰ که عمودی در پودر ذغال‌سنگ فرو رفته
  • کابل مسی به قطر حداقل ۵۰ میلی‌متر
  • پر کردن چاه با خاک رس بسیار نرم

کابل‌کشی و سینی کابل

سینی کابل‌کشی مرکز داده

سینی‌های کابل نباید مانع گردش و تهویه هوا شوند و در چیدمان چندطبقه، کابل‌ها نباید تحت فشار قرار بگیرند تا عیب‌یابی و تعمیر ساده بماند.

سینی‌های فلزی به سیستم ارت متصل می‌شوند، حداکثر عمق مجاز سینی ۱۵ سانتی‌متر است و هر کابل طبق استاندارد فیکس و لیبل‌گذاری می‌شود.

کنترل تردد و روشنایی

روی درب‌های ورودی و خروجی سایت، سیستم کنترل دسترسی نصب می‌شود و دوربین‌های امنیتی پوشش کامل فضا را طبق نیاز کارفرما برقرار می‌کنند.

روشنایی مرکز داده نیز با سیستم کنترل هوشمند (Smart Lighting) مدیریت می‌شود تا نور هر فضا از طریق شبکه تنظیم و پایش شود.

زیرساخت شبکه شما چقدر امن است؟

کارشناسان پاراگ وضعیت فعلی را رایگان ارزیابی می‌کنند.